Drinkwater is de achilleshiel van de Golfstaten
Drinkwater is de achilleshiel van de Golfstaten. Ze zijn zo goed als helemaal afhankelijk van ontzilting, en dat is kwetsbare infrastructuur in een oorlog. Zie het interview dat ik had met VRT NWS - Radio1: Waarom naast olie ook drinkwater een kopzorg is voor de Golfstaten (6 maart 2026)
Want we zien dat waterinfrastructuur steeds vaker een militair doelwit is - zoals in Gaza, Libanon, Oekraïne - terwijl politieke leiders internationaal humanitair recht maar blijven relativeren of negeren.
De klimaatcrisis slaat iedere dag harder toe en toch laten we ons weer meeslepen in een nieuwe oorlog. Zo schrijven we een nieuw hoofdstuk in de bestseller "De waanzinnige 21ste eeuw" (of: "De mars de dwaasheid").
UPDATE 1 08/03/26: volgens de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken zou op 7 maart een ontziltingsinstallatie op het Iraanse eiland hashtag#Qeshm (Straat van Hormuz) zijn geraakt bij een Amerikaanse aanval.
UPDATE 2 08/03/26: ontziltingsinstallatie in Bahrein geraakt door Iraanse drone.
Wereldwaterdag 2026: water en gendergelijkheid in Vlaanderen
Wereldwaterdag 2026 staat in het teken van "water en gendergelijkheid". Is dat een relevant thema voor Vlaanderen, of gaat het hier toch vooral om een "derdewereldprobleem"? Ik was voor Vlaanderen daarom benieuwd naar gender en leiderschap in waterbeleid en waterbeheer. Wat blijkt: vooral mannen hebben de leiding (pun intended).
Een aanval op drinkwater is zoals een aanval op een ziekenhuis
In VRT NWS - Terzake sprak ik op 31 maart 2026 over de de kwetsbaarheid van drinkwatervoorzieningen in oorlogssituaties.
Water is een absolute basisvoorziening - dat mag nooit een militair doelwit worden.
De aanleiding voor het interview was de dreiging van Trump, om water als wapen in te zetten tegen de bevolking van Iran. Voorlopig houdt hij het bij woorden, maar we weten dat hij graag over de grens gaat.
Daarnaast hebben militairen zelf, individueel, steeds de plicht om een onwettig bevel, zoals het plegen van een oorlogsmisdaad, niet op te volgen (zie Uniform Code of Military Justice) - dat maakt misschien het verschil.
Geen oorlog om water, maar voor Israël wel een belangrijk geopolitiek puzzelstukje
Het is geen oorlog om water, maar met de bezetting van Zuid-Libanon haalt Israël een belangrijke prijs binnen: de volledige controle over de Jordaan.
In de geplande Israëlische bufferzone ligt een van de drie brongebieden van de Jordaan. Wie dit water beheerst, heeft de belangrijkste natuurlijke watervoorraad in handen voor Israëliers, Palestijnen en Jordaniërs.
Momenteel controleert Israël de bronnen van de Banias op de bezette (Syrische) Golan en de Dan (Liddan) in het noorden van Galilea. Samen met de Hasbani uit Libanon vormen ze de Jordaan, die zuidelijk in de richting van het Meer van Galilea stroomt, het belangrijkste natuurlijke waterreservoir.
Door de bezetting van het zuiden van Libanon krijgt Israël dus ook het brongebied van de Hasbani in handen - en dus het laatste stukje Jordaan dat nog ontbrak in de geopolitieke puzzel over de controle over de schaarse zoetwatervoorraden in de regio.
Is water de directe aanleiding voor de bezetting van Libanon? Wellicht niet, maar het is toch een belangrijke strategische doelstelling die Israël al decennialang nastreeft.
Lees "Political hydrography of the Jordan River"voor meer context.,
